videoblogi.pl

Z adresu na stronie filmu (lub z pola „Umieść kod HTML”) skopiuj kod i wstaw go między specjalne znaczniki w polu na nowy wpis (zakładka Publikuj):

Kod klipu z Google Video:

Kod klipu z YouTube:

Potem opublikuj wpis i przejdź na stronę główną, żeby go zobaczyć. Widzisz swój film w playerze? No to wszystko OK. Jeśli nie, to kombinuj dalej ;)

Jeśli korzystasz z prostego edytora wpisów, kod filmu możesz osadzać korzystając z przycisków:

Żeby korzystać z prostego edytora wpisów, odznacz „Use the visual editor when writing” w zakładce Profil.

1. Wchodzisz na swój klip w Google Video

2. Klikasz niebieski przycisk Email-Blog (rozwijają się opcje)

3. Klikasz link Umieść kod html i widzisz specjalny kod, który zaczyna się i kończy słowem embed

4. Kopiujesz kod (w którym osadzony jest klip) w całości i wklejasz go w swojej notce. Kodu nie trzeba dodatkowo linkować, wklejasz go tak jak jest! Potem klikasz przycisk „publikuj” (pod treścią notki) i gotowe. Efekt będzie taki:

A pod spodem można dać opis, np.: chomik

Powodzenia!

Vimeo.com to serwis, w którm możesz za darmo publikować swoje pliki video. Zgromadzone filmy można przeglądać, komentować, ściągać (w formacie oryginalnym lub flash) oraz umieszczać na dowolnej stronie w specjalnym playerze. Limit dostępnego miejsca to 30 MB na tydzień.

1. Wejdź na stronę www.vimeo.com i zarejestruj się (10 sekund, bez potwierdzenia).
2. Kliknij Upload i wskaż plik video przeznaczony do załadowania ze swojego dysku.
3. Od razu po dodaniu pliku można go obejrzeć, wstawić na dowolną stronę (Share) lub ściągnąć (Download).

Więcej serwisów, które umożliwiają darmowy hosting video znajdziesz w linkach – kategoria publikacja video.

Źródła RSS (z ang. „feeds”) to specjalnie przygotowane pliki XML, pełniące (m.in.) funkcję „kanałów informacyjnych”.

RSS videoblogi.pl powiadamia o wszystkich nowych nagłówkach (tytułach filmów) opublikowanych na stronie.

Jak korzystać z RSS w przeglądarce Firefox?

Jak korzystać z RSS w przeglądarce Opera?

- – - – -

Źródła RSS można przeglądać także w specjalnych „czytnikach RSS”. Popularny polski program tego typu to darmowy Wiadomek.

Obecna wersja przeglądarki Internet Explorer nie umożliwia korzystania z RSS; wypróbuj przeglądarkę Opera lub Firefox.

Oprócz opisanej wcześniej usługi Google Upload Program, hosting video oferują m.in. serwisy: Ourmedia.org, Blinkx.tv , Vsocial.com.

W każdym z nich usługa jest – na dzień dzisiejszy – darmowa i pozbawiona nachalnych reklam.

Żeby publikować filmy w Google Video, potrzebny jest standardowy komputer i szybki dostęp do Internetu.

1. Zakładanie konta w Google Video: wejdź na stronę https://upload.video.google.com i kliknij Click Here to Apply.
2. Po rejestracji i zalogowaniu ściągnij i zainstaluj Google Uploader – prosty program, który umożliwi przesłanie filmów na serwer.
3. Uruchom Google Uploader (kliknij Start / Programy / Google Uploader) i wskaż pliki video, który chcesz opublikować.
4. Uzupełnij opisy filmów, które przesłałeś na serwer: zakładka Uploads / Edit.
5. Po weryfikacji filmów (może to trochę potrwać) znajdziesz je w wyszukiwarce Google Video – np. po ich tytule.

Teraz możesz wyszukać swój film w wyszukiwarce i wreszcie go zobaczyć :)

Dlaczego Google Video? Bo działa i nic nie kosztuje. Poza tym umożliwia m.in.:

• dodawanie filmów bez względu na ich liczbę i rozmiar,
• oglądanie klipów wprost ze stron internetowych,
• ściąganie na komputer wybranych filmów,
• wstawianie filmów na dowolne strony,
• zaawansowane zarządzanie plikami i ich opisami,
• śledzenie statystyk odtworzeń klipów,
• możliwość sprzedawania swoich produkcji,
• i wiele innych (a wciąż dochodza nowe)…

Żeby dodać film na videoblogi.pl, zaloguj się i wstaw kod playera do nowego wpisu. Kod playera skopiujesz ze strony klipu w Google Video – przycisk embed.

My, współcześni ludzie, kochający swoje maszyny, nie możemy sobie wyobrazić, jak nasi bliźni w dawnych czasach mogli żyć bez nich.

Za to my nie potrafilibyśmy stworzyć wyznania wiary Atanazjusza ani ceremoniału mszy, ani pięcioaktowej tragedii, a może nawet i sonetu. Gdybyśmy ich nie mieli gotowych do użytku, przyszłoby się nam bez nich obejść.

Musimy sobie jednak wyobrazić, skoro te rzeczy zostały stworzone, że był taki okres, kiedy ludzkość wyciągała po nie ręce – że więc powstały dlatego, aby zaspokoić tę głęboką potrzebę.

Karen Blixen, „Pożegnanie z Arfyką” (1937)